persoonlijk blog burnout
Burn-out,  Madelon Sophie

Wat ik niet wist van een burn-out | Persoonlijk by Madelon Sophie

Iedereen heeft er wel een ‘standaard’ beeld bij als een persoon te maken krijgt met een burn-out. Ik denk dat 5 jaar geleden iedereen hierbij nog dacht aan de overwerkte veertiger die de werkstress niet meer aankon. Dit gebeurt natuurlijk nog steeds, maar er is ook een andere groep bij gekomen waar ook ik mij helaas bij voegde: studenten met een burn-out. Steeds vaker lees ik hier berichten over; privé of in het nieuws. Dat ook dit tegenwoordig een heus probleem is, is menig mens inmiddels wel bekend. Ik had zelf niet echt een goed beeld van een (bijna) burn-out, totdat ik er zelf mee te maken kreeg. Wat ik hierdoor leerde, vertel ik je in deze blog!

#1 – Meer dan alleen moe

Ik dacht altijd dat mensen met een burn-out ‘gewoon’ extreem oververmoeid en geprikkeld waren. Dit is natuurlijk ook wel zo, maar er kan zoveel meer bij komen kijken. Zo merkte ik bij mezelf dat ik een heel scala aan klachten kreeg, allen met dezelfde oorzaak. Denk hierbij aan somberheid/depressie, pieker- en/of angstklachten en concentratieproblemen. Voordat ik besefte wat er met mij aan de hand was, speelde vooral het piekeren een grote rol. Dag in, dag uit was ik aan het piekeren en hiermee kon ik mezelf erg mee vermoeien. Ik wist niet, dat dit kwam door de burn-out.

persoonlijk blog burnout
by: Maurice van Horik

#2 Je hebt het ontstaan niet altijd door

Wanneer je je been breekt, heb je snel door dat er iets aan de hand is. Bij een (bijna) burn-out is dit niet zo. In weken of maanden tijd sluimert het probleem en wordt het pas zichtbaar of merkbaar als de klachten zodanig erg worden dat het je dagelijkse leven gaat beïnvloeden. Hoe het precies komt? Veel mensen kunnen wel een bron van stress of een drukke periode aanwijzen maar dit is niet iets waar men zich altijd van bewust is. Ik werd hier zelf pas bewust van toen ik instortte… net iets te laat dus. Eén oorzaak of bron was er niet, het waren er eerder 10.

#3 Het herstel duurt lang

Herstellen van een (bijna) burn-out is lastig. Je moet moeilijke keuzes maken om te zorgen dat je lichaam de kans krijgt te herstellen. Echter zijn dit ook veranderingen die je niet voor een paar dagen of weken moet toepassen. Sterker nog: eigenlijk moet je anders leren omgaan met situaties en omstandigheden voor de rest van je leven, om te voorkomen dat je nogmaals onderuit gaat. Je hele mindset en/of gedrag moet veranderen en dat is natuurlijk erg lastig. Ook kost het tijd voordat je batterijtje weer een beetje opgeladen is, omdat je bij een burn-out in je tekorten zit.

persoonlijk blog burnout
by: Maurice van Horik

#4 Hulp is fijn en soms ook nodig

Bij een burn-out dacht ik eerlijk gezegd niet aan professionele hulp, mede omdat ik niet wist welke klachten er allemaal extra bij kunnen komen kijken. Zelf heb ik vrij vlot een afspraak gemaakt bij de huisarts waarbij ik vroeg om een verwijzing naar de huisarts. Toen ik eenmaal constateerde dat ik niet lekker ging en de stap durfde te nemen om naar de huisarts te gaan, wilde ik eigenlijk zo snel mogelijk hulp. Des te beter ik geholpen kon worden, des te sneller ik me beter zou gaan voelen. Toen ik naar de huisarts ging wist ik echter nog niet dat het om een (bijna) burn-out ging.

#5 Burn-out versus (bijna) burn-out

Mijn psycholoog omschreef dit verschil als volgt: “Er zijn mensen die hun been breken, waarbij de botten volledig verbrijzeld zijn waardoor ze volledig uit de running zijn, ze een operatie krijgen en vervolgens relatief vlot kunnen herstellen. Én er zijn mensen die hun been bezeren, zodanig dat er nog nèt mee kan worden doorgelopen. Het herstel hiervan duurt echter veel langer”. Het laatste geval is precies wat ik deed: ik stopte niet met studie en stopte niet met werk om te herstellen. Dit was namelijk nèt niet “nodig”. Ik leefde op het laatste laagje energie uit mijn batterij. Dit heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat het herstel een stuk langer duurt. Als ik volledig onderuit was gegaan, had ik alles moeten weigeren en alle rust móeten pakken. Nu leek dit niet per se nodig te zijn, zolang ik alles binnen hele strenge grenzen hield (wat ik moest leren). Samen met de psycholoog heb ik dit zo goed mogelijk geprobeerd te leren: nee leren zeggen, keuzes maken, eerlijk zijn naar mezelf en naar anderen… het hoorde het allemaal bij.

persoonlijk blog burnout
by: Maurice van Horik

Nu – 1,5 jaar later – ben ik nog steeds niet 100% de oude. Maar wil ik wel de oude worden? Op bepaalde vlakken wel, maar op een aantal vlakken ook niet. Soms mis ik de ‘oude Madelon’ wel, maar door de burn-out ben ik veranderd en dat is deels alleen maar goed. Hierdoor ga ik hopelijk niet nogmaals dezelfde fout maken! 

<a href=”https://www.bloglovin.com/blog/19485803/?claim=s9k28hhnxcv”>Follow my blog with Bloglovin</a>

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *