Astma,  Madelon Sophie

Personal Talk | Diagnose Astma II

Het is alweer een jaar geleden dat ik een blogartikel schreef over astma. Mijn astma. Dat terwijl ik op mijn instagram-account hier eigenlijk juist heel vaak iets over deel. Tijd voor een update in de vorm van een blog, in navolging op mijn eerste blog hierover: “Diagnose astma I”. Dat in een jaar veel kan gebeuren weten we allemaal. Dit heb ik op het gebied van mijn longen ook mogen ervaren en ik kan dan ook stellen dat het een pittig jaar geweest is. Om tot de diagnose astma te komen volgden er nog een heleboel onderzoeken, omdat het niet meteen duidelijk was. Hoe dat verliep deel ik in deze blog!

Het begin: augustus 2019

Zoals je kunt lezen in het artikel dat ik eerder al noemde, zijn de klachten van mijn longen in augustus 2019 ontstaan. Zomaar, uit het niets. Het was vlak nadat we terugkwamen van onze reis naar Bali en Singapore, wat maakte dat er gelijk alarmbellen afgingen voor een mogelijke longembolie. Hierna is het balletje gaan rollen en uiteindelijk kreeg ik na een heleboel onderzoeken de astma diagnose. Dit was niet per se “simpel” omdat het bij mij niet allemaal volgens het boekje verliep en er daardoor vooral ook veel andere zaken moesten worden uitgesloten.

Onderzoeken circus

Tussen de eerste klachten en nu is er een hoop gebeurd, onderzocht en uitgesloten. Wat ik hiermee wil aangeven is dat het soms best wel lastig is om een diagnose duidelijk te krijgen, als alles net een beetje afwijkt van het normaal. Dit maakte voor mij dat het een lange tijd een soort mysterie was wat er speelde en dit heeft het “accepteren” ook lange tijd een beetje on hold gehouden. Zolang er niets zeker was, kon je er ook niet mee leren omgaan. En in mijn ogen was het lange tijd ook niet echt iets heel serieus, want “anders zouden ze toch wel gelijk iets vinden?”.

De onderzoeken die zijn uitgevoerd om het duidelijk te krijgen waren de volgende:

  • Bloedonderzoek (allergieën, etc)
  • Bloedgas (polsprik)
  • Longfuncties (spirometrie)
  • Histamine provocatie test
  • Maximale fietstest
  • ECG (hartfilmpje)
  • Slaaponderzoek
  • MIP/MEP meting (kracht ademhalingsspieren)
  • Diffusie meting
  • Hyperventilatietest
  • CT-scan
  • Perfusie-ventilatiescan
  • Longfoto’s

De diagnose astma

Uiteindelijk zijn de artsen rond september/oktober 2020 gaan “varen” op de diagnose astma. Dit heeft dus best eventjes geduurd (meer dan een jaar). Dit kwam vooral doordat ik goed reageer(de) op de inhalatie-medicatie en er verder geen oorzaken gevonden werden die de klachten konden verklaren. Er werd dus een heleboel uitgesloten, waardoor dit als het ware over bleef. De enige diagnose die er bij gekomen is, is (positie afhankelijke) slaapapneu. Hier heb ik al eerder deze blog over geschreven. Ook heb ik de neiging om gemakkelijk te gaan hyperventileren. Ik heb het hele onderzoeken-circus niet als vervelend ervaren, omdat het mij uiteindelijk ook meer duidelijkheid gaf. Ik kan me er dan goed aan over geven en ik ben niet zo snel bang voor onderzoeken omdat ik natuurlijk zelf ook een aantal jaar Geneeskunde heb gestudeerd en in het ziekenhuis heb gewerkt. Uiteindelijk hoop je zo verder te komen met je gezondheid dus dat is het dan in mijn optiek ook allemaal waard. Ook geeft dit gehele proces mij het gevoel dat er wel écht goed gekeken is naar mijn situatie en mijn klachten heel serieus zijn genomen.

En toen?

In de volgende blog zal ik meer delen over hoe de astma bij mij uiteindelijk is gaan ontwikkelen in de loop van de tijd naar een soms behoorlijk beperkende aandoening, wat ik in het begin natuurlijk totaal niet had verwacht. Ook zal ik in gaan op mijn huidige situatie rondom de klinische revalidatie waar ik voor op de wachtlijst sta.

Meer blogs lezen over astma?

SOCIALS | FB | INSTA | PINTEREST | BLOGLOVIN’ | YOUTUBE

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *