astma patient ziekte
Madelon Sophie,  Personal talk

Personal Talk | Diagnose Astma I

Dat het jaar 2020 behoorlijk chaotisch gestart is, heeft niet één reden. Met een periode met een (plotselinge) verhuizing zo vlak na de feestdagen kun je je dit wel voorstellen, maar dat in dezelfde periode een ernstige astma-aanval zou gaan ontstaan had ik nooit verwacht. Net als met de migraine, is astma een diagnose die me zomaar is komen aanwaaien. Meer lezen hoe dit verlopen is? Je leest het in deze eerste blog over Astma!

Augustus 2019

Net terug van onze reis naar Bali & Singapore en net een week weer aan het werk, begonnen op een werkdag de benauwdheidsklachten. Toen ik naar huis wilde rijden raakte ik ervan in paniek omdat het niet afnam en ik belande op de spoedeisende hulp. Na allerlei onderzoeken ging ik naar huis, ernstige oorzaken werden uitgesloten en zonder diagnose maar mét verwijzing naar de longarts. Hier verwachtte ik in eerste instantie maar weinig van.

September 2019

De klachten gingen grotendeels weg, ik knapte op en ik ging – zonder dat ik het nut er van inzag – naar de afspraak bij de longarts. De longarts vond mijn bezoek echter wél nuttig want de klachten waren toch wel “raar”. Daarnaast reageerde ik heftig op medicatie (propranolol, voorgeschreven voor migraine) met ademklachten. Een longfunctietest werd ingepland.

Oktober 2019

De dag van de longfunctietest had ik weinig klachten, maar toch zag de longarts een uitkomst die in de richting van astma wees. Toch was deze diagnose nog niet zeker en ik werd met kortwerkende puffer (Salbutamol/Ventolin) naar huis gestuurd om het een tijdje aan te kijken.

November 2019

Een periode probeerde ik deze puffer maar al snel merkte ik dat de klachten toenamen. In overleg met de huisarts en later met de longarts werd hier een nieuwe puffer aan toegevoegd. Eentje die langer werkt en tevens ontstekingsremmend is. Hierdoor merkte ik dat mijn luchtwegen rustiger werden en de klachten waren hiermee onder controle. Zo had ik de extra puffer nauwelijks nodig.

December 2019

Gedurende deze maand waren de klachten zo goed als onder controle. Weinig uitspattingen en als die er wel waren, kreeg ik deze onder controle met de puffers. Hierdoor kreeg het vertrouwen dat het allemaal wel stabiel was en ik verwachtte niets geks. De artsen overigens ook niet denk ik, want alles werd een beetje op z’n beloop gelaten. Niet fout, overigens. Want mijn verhaal was alles behalve standaard.

Januari 2020

En toen begon het nieuwe jaar. Van oud en nieuw in Disneyland Parijs kwam ik terug met een fikse verkoudheid. Daaropvolgend ontvingen wij de sleutel van ons nieuwe huis op 3 januari dus het klussen ging beginnen. Tot ik op 9 januari gedurende de dag steeds ergere benauwdheidsklachten kreeg. Ik gebruikte mijn puffers steeds vaker, maar ondanks de klachten ging ik toch naar de Ikea met Tim. Want ja, ookal kende ik deze verergering van klachten niet, ik werd er niet gelijk ongerust van. Toen de tocht door de Ikea echter bestond uit: 3 stappen zetten > happen naar lucht, keerden we al gauw terug naar huis. De dag erna beoordeelde de huisarts dat enerzijds een longembolie (voor de 5e keer) moest worden uitgesloten, waarna ze startte met een prednisonkuur voor 7 dagen. Reden? Astma. Die astma-diagnose die ze nog altijd niet zeker was.

Astma-aanval

Wat er tussen 9 januari en vandaag gebeurde? Ik werd ziek, behoorlijk ziek. Enerzijds van de prednisonkuur met al z’n ellendige bijwerkingen en anderzijds van dat wat een ernstige astma-aanval bleek te zijn. Zo belandde ik (weer) op de huisartsenpost en zelfs twee keer op de spoedeisendehulp waarbij getwijfeld werd over een opname (thank god not!). Ook kreeg ik een afspraak bij de longverpleegkundige voor meer uitleg, want nu ik “opeens” een serieuze astma heb is dat geen overbodige luxe. Omdat verbetering uitbleef, werd de prednisonkuur verlengd met nog een week. Al die tijd bracht ik door op bed of op de bank (ja, ook terwijl iedereen aan het klussen was in ons nieuwe huis), want op mijn benen staan was al veel te vermoeiend en de benauwdheidsklachten waren fors en beperkend. Inmiddels ben ik al ruim 3 weken verder en merk ik sinds 2 dagen ein-de-lijk een beetje vooruitgang. Alles kost nog veel energie, waardoor rusten erg belangrijk is maar beetje bij beetje probeer ik m’n leventje waar ik 3 weken van weggeweest ben, weer op te pakken. De verwachting is dat het nog gerust zo’n 3 weken duurt voordat ik weer de oude ben. Ook staat er weer een longfunctietest op het programma, heb ik korte lijntjes met de longverpleegkundige en breng ik over een paar weken weer een bezoek aan de longarts.

Tijdens het schrijven van deze blog besef ik hoe bizar het is, dat gezondheidsklachten en -aandoeningen “zomaar” kunnen ontstaan. De migraine is 1, maar binnen een paar maanden ook astma krijgen is soms best wel even een reality check. Ja, dat is heftig. Maar ik grijp dan ook alle hulp aan om hier zo goed mogelijk mee om te (leren) gaan. Is jou zoiets overkomen? Hoe ben je hiermee omgegaan?

SOCIALS | FB | INSTA | PINTEREST | BLOGLOVIN’ | YOUTUBE

VERDER LEZEN:
> Lees hier de blogs van “Personal talk”
> Lees hier de blogs over “Migraine”

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *