Astma,  Madelon Sophie

Longrevalidatie Merem #1 | Intake & observatiedagen

Het is bijna zover, de langverwachte longrevalidatie gaat bijna van start. Van de aanmelding tot de start van de revalidatie zijn er 4 maanden gepasseerd, wat enerzijds een lange tijd is maar het is ook wel voorbij gevlogen. In deze eerste blog van deze reeks, wil ik wat vertellen over hoe het intakeproces en de observatiedagen. Vervolgens zal ik – wanneer mijn toestand dat toelaat – ook updates schrijven tijdens het traject zelf. Voor mezelf, om mijn ervaringen terug te kunnen lezen op een later moment, maar ook voor anderen die meer willen weten over zo’n traject.

Aanmelding door longarts

Toen ik in maart 2021 een telefonische afspraak had, gaf mijn longarts waarmee ik in korte tijd veel contact had gehad, aan dat ze eigenlijk niet wist wat ze nog voor mij kon betekenen. De troeven die zij had, die voor mij relevant konden zijn, waren ingezet en eigenlijk betekende dit dat een prednison stootkuur mijn enige escape voor achter de hand was. En daar had ik er inmiddels al 3 van gehad dit jaar. Tot ze aangaf dat ze mij eigenlijk wilde aanraden om te gaan revalideren in een derdelijns revalidatiecentrum met opname. Ik vond het best even schrikken en dacht vooral “hoe zijn we op dit punt gekomen?”. Zo had ik tot 1,5 jaar daarvoor nog nooit longklachten gehad en nu was revalideren mijn enige inzetbare behandeling. Ik mocht er gelukkig even over nadenken en een week later spraken we elkaar weer. Inmiddels was mijn schrikreactie veranderd in een strijder modus, als dit is wat mij kan helpen… dan moet ik die kans pakken. En zo geschiedde, ik werd aangemeld voor Merem, een medisch revalidatiecentrum (o.a.) gespecialiseerd in longpatiënten.

Intakedag

Na zo’n 3 maanden wachten, kreeg ik het verlossende telefoontje. Ik werd ingepland voor de intakedag en de 2 observatiedagen begin en half juni 2021. Spannend, want nu ging het eindelijk beginnen: een nieuwe start. Vooraf wist ik natuurlijk niet wat ik kon verwachten bij dit intakeproces, maar gelukkig was dit allemaal goed georganiseerd. Ik werd ’s morgens ontvangen door een gastvrouw die, zo bleek, mij de hele dag van afspraak naar afspraak bracht. Het begon met een introductie, een warm welkom met een bakje koffie. Daarna stonden er 3 afspraken op deze dag gepland: een uitgebreide intake bij iemand van maatschappelijk werk, het invullen van vragenlijsten en een uitgebreide intake met de longarts. Het gehele programma duurde ongeveer van 10.00-15.30 uur, met een lunch tussendoor in het restaurant (eigen kosten). Na deze dag weet je nog niet of je een “go” krijgt, die volgt na de observatiedagen. Al met al een hele gastvrije, prettige ervaring om zo kennis te maken met het revalidatiecentrum.

Observatiedagen

Twee weken na de intakedag stond de 2-daagse opname voor de observatiedagen gepland. Een stukje spannender natuurlijk dan die intakedag, want nu moest ik ook al een nachtje blijven slapen. Ook nu werd ik op de eerste dag uitgebreid begeleid door een gastvrouw, waarbij ik wegwijs werd gemaakt door de verschillende gebouwen van de zorgcampus. Normaal gesproken ben je met 2-3 mensen tijdens de observatiedagen (in principe heb je wel een eigen kamer) maar ik was toevallig alleen. Het programma van deze 2 dagen is vol en intensief. Nu hielp het ook niet mee dat ik de nacht ervoor en de nacht zelf erg slecht sliep. De onderdelen van de observatiedagen waren in mijn geval: bloedprikken, longfunctietesten, vragenlijsten invullen, gesprek met de psycholoog, maximale fietstest, gesprek beweegtherapeut, ECG, bio-impedantie meting, gesprek met de longverpleegkundige en… het eindgesprek met de maatschappelijk werker. Intensief dus, want ik was al maanden niet meer gewend aan zoveel afspraken op een dag. Ook kreeg ik voor als het nodig bleek nog even snel een scootmobiel-rijlesje, want zo verplaatsen veel mensen zich over het terrein. Ja, dat was wel even met schaamrood op de kaken toen ik door de gangen reed tijdens het oefenrondje. Waren nog weinig haren op mijn hoofd die dit zagen zitten, maar als ’t nodig was geweest geldt natuurlijk “nood breekt wet”.

Eindgesprek

Het meest spannende van alles vond ik het eindgesprek. Ik was blij dat ik de twee dagen was doorgekomen, maar het valt of staat bij de beslissing van het hele team: ben je hier op de juiste plek om behandeld te worden? Toen ik het verlossende woord kreeg dat ze mij een behandeling willen aanbieden, viel er dan ook een last van mijn schouders. Er is een behandelduur van 10 weken aangegeven, waarbij de eerste 5 weken in ieder geval met opname zijn. Dit houdt in dat ik van zondagavond tot vrijdagmiddag opgenomen ben en in het weekend naar huis ga. Na de eerste weken wordt er gekeken wat de beste invulling gaat zijn voor de tweede 5 weken. Hiervoor zijn vooralsnog 3 opties:

  • Klinisch (met opname) verder gaan, maar dan van maandagmiddag tot vrijdagochtend (iets langer weekend thuis)
  • Poliklinisch: 3x per week op en neer naar Hilversum rijden, zonder overnachtingen daar
  • Tussenweg: een nieuw idee, wat nog niet zeker is of dat (voor mij) al een optie is. Maar hierbij zou je van maandag-woensdag opgenomen zijn en op vrijdag bij een lokale fysiopraktijk je 3e training uitvoeren

En daarna begon het aftellen. Ik heb kreeg al snel een startdatum (maandag 12 juli 2021) door, dus nog zo’n 3 à 4 weken wachten op de start, dit verliep sneller dan verwacht! Inmiddels is het nog 3 nachtjes tot de start en gaat het dus bijna beginnen. SPANNEND – Tot de volgende update!

SOCIALS | FB | INSTA | PINTEREST | BLOGLOVIN’ | YOUTUBE

6 reacties

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *