cover long
Astma,  Madelon Sophie

Longrevalidatie #6 | Week 5 – Ik ben HALVERWEGE!

Bij het schrijven van deze blog ben ik gewoon al over de helft van het revalidatieprogramma. Wat vliegt de tijd toch, terwijl 10 weken op voorhand zo lang leken. Gelukkig maar, want dat maakt het zo natuurlijk een stuk behapbaarder.

 

Maandag 9 augustus 2021

Gisteravond was de laatste keer dat ik mij op zondagavond moet melden in Hilversum want vanaf komende week krijg ik langere weekenden (hiep hoi!). Vandaag heb ik alleen fitness op het programma staan, maar dat is niet zo erg want echt vooruit te branden ben ik niet. Het fitnessen gaat gelukkig wel goed en ’s avonds wandel ik nog een klein rondje (voor het eerst) in de omgeving van het revalidatiecentrum. ’s Avonds krijg ik helaas een astma aanval, maar deze is gelukkig goed op te vangen. Verder valt het me op dat ik steeds vaker lijk te reageren op voeding, als in… alsof ik licht allergische reacties krijg. Vooralsnog zijn we ervan uitgegaan dat ik niet-allergisch astma heb dus dat allergieën geen rol spelen in het verhaal, maar de behandelaren zijn daar hier nog niet zo zeker van. Tijd om in de gaten te houden dus.


Dinsdag 10 augustus 2021

Vandaag heb ik een afspraak bij de fysiotherapeut waarbij ik ga leren “bukken”. Jawel, je leert hier dingen waarvan je niet wist dat je het nodig had, haha! Na deze afspraak stap ik naar buiten en schijnt het zonnetje eindelijk weer eens. Ik besluit daarom spontaan even te gaan wandelen richting het klooster en stiltehuisje hier vlakbij, kijken hoe ver ik kom. Inmiddels ben ik me ervan bewust dat dit wel een valkuil van mezelf is, want eenmaal een doel voor ogen… vind ik het lastiger om eerlijk te zijn of ik moet omkeren. Ik geniet echter enorm van deze mooie bosrijke wandeling, sta geregeld stil om wat mooie foto’s te maken en adem eens een diepe in om te genieten. In het stiltehuisje neem ik ook even rust, om daarna weer terug te gaan wandelen. De gehele wandeling is “slechts” 1,75 km, maar voor mij een hele mijlpaal dat dit is gelukt! In de middag volg ik de eerste sessie van een cursus communiceren (over je ziekte etc) en eind van de middag heb ik weer een gezellig sportuurtje in de gymzaal. Hier word ik weer geconfronteerd met het bewaken van mijn eigen grenzen tegen mijn eigen enthousiasme. Het blijft lastig, maar ik maak hier wel al stappen in die de therapeuten ook zien!


Woensdag 11 augustus 2021

Ik begin de dag weer met fitness en heb ’s middags nog een sessie psychomotorische therapie staan. Vandaag gaan we een soort van apenkooien, wat me weer lekker enthousiast maakt. Ik krijg allerlei opdrachten bij dit parcourtje, waarna de therapeut me er nadien op attendeert dat ik blijkbaar het liefst alles zo snel mogelijk afrond (en gelijk achter elkaar door uitvoer) terwijl dat helemaal niet per se de opdracht was. Een gewoonte dingetje blijkt dus. Het gevolg hiervan is dat dit meer piekbelasting geeft (en meer vermoeidheid en triggers voor de longen) dan wanneer je je activiteiten afwisselt met momentjes van rust. En zoiets is natuurlijk heel makkelijk te vertellen, maar dóen is daadwerkelijk een andere stap.

 

Ook krijg ik vandaag een huiswerkopdracht mee voor komend weekend: afspreken met een vriendin. Klinkt simpel, toch? Maar in de afgelopen maanden is mijn alles-of-niets gedrag steeds meer naar voren gekomen, ook in sociale situaties. Zo koos ik óf voor alles: afspreken met iemand, genieten van de gezelligheid, mijn signalen negeren en achteraf concluderen dat het veel te veel was en dus met de gebakken peren zitten. Óf ik koos voor niets: vermijden, niet afspreken, op “safe” spelen want dan hoefde ik ook niemand teleur te stellen als ik toch weer moest afzeggen. Of mezelf, als het blijkbaar toch niet zo goed lukte.
Kortom, tijd voor de tussenweg: wél afspreken maar het ook eerlijk aan durven geven als het genoeg is. Of nog beter: stoppen op je hoogtepunt. Want waarom zou je altijd maar door moeten gaan totdat je op bent? Ja, dat zijn behoorlijk wat lesjes voor mijzelf en ik vind het heel fijn om hierin te kunnen groeien.

 

’s Avonds heb ik weer een leuk uitje op de planning staan: datenight met Tim & Bowie. We gaan gezellig uit eten in de bosrijke omgeving, bij “Buiten in de kuil”. Hier wandelen we ook nog een stukje en vervolgens touren we nog door de mooie omgeving waar ik me in bevind. Ik geniet hier enorm van, hoe simpel het ook is… want stiekem wil ik natuurlijk helemaal nog niet terug naar het revalidatiecentrum.


Donderdag 12 augustus 2021

Vandaag is het alweer mooi weer, waar we goed benutten door met een deel van de groep te gaan lunchen buiten de deur. Op onze e-bikes fietsen we een stukje door de bossen en genieten we enorm! Helaas krijg ik voor de 3e keer deze week een astma aanval, dit keer door de nodige parfumbommetjes van andere mensen en rokers. Het blijft vervelend dat dit zulke sterke triggers zijn voor mij. ’s Middags heb ik mijn wekelijkse longfunctietest en zie ik de longarts. Het is even wennen, want ik heb nu een andere arts voor me dan de afgelopen weken. Dit komt door afwezigheid vanwege vakanties, dus het voelt een beetje alsof ik opnieuw moet beginnen. Vanwege de regelmatige astma aanvallen moet ik mijn medicatie weer ophogen en het nauw blijven monitoren.


Vrijdag 13 augustus 2021

Wiehoe, het is bijna tijd voor mijn LANGE weekend!! Naast een uurtje fitness, heb ik vandaag een evaluatiegesprek staan met mijn maatschappelijk werkster en de longarts. Dit gesprek valt mij een beetje tegen en qua communicatie zal ik eerlijk zeggen dat ik me aan de nodige zaken stoor. Zodoende ga ik met geen fijn gevoel de deur uit en start ik mijn weekend simpelweg chagrijnig. Iets om komende week dus even te bespreken en te kijken hoe we dit kunnen oplossen! En… als ik eenmaal thuis ben bij m’n lieve beestjes en vriend, is er natuurlijk weer een heleboel goed.


Altijd weer fijn het weekend thuis te zijn en dit keer voor het eerst een láng weekend. Ik spreek gezellig af met een vriendin (en haar pup) en kan hier enorm van genieten. Tegelijkertijd kan ik nu open zijn over waar ik voor mezelf op let omtrent grenzen bewaken, de oefening die ik mee kreeg. Stapjes, stapjes… ik kom er wel! Op naar week 6! 

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *